ΑΕΠΙ: Είναι υποχρεωμένοι οι καταστηματάρχες να πληρώνουν;


 

Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΑΕΠΙ)

Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις –έλεγχος ΑΕΠΙ- που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, εγείρονται αρκετά ερωτήματα από καταστηματάχρες, σχετικά με το αν υποχρεούνται ακόμη να καταβάλουν την οφειλόμενη αμοιβή για τη δημόσια εκτέλεση των μουσικών έργων στην ΑΕΠΙ και στους λοιπούς δικαιούχους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων που απορρέουν από τη χρήση μουσικής.

Ο έλεγχος, όμως, και οι εξ αυτού συνέπειες σε κάποιον οργανισμό σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιεί τη διακοπή καταβολής προς αυτόν των οφειλόμενων αμοιβών εκ μέρους των χρηστών, εφόσον εξακολουθεί να ισχύει κανονικά η άδεια λειτουργίας του. Συνεπώς κανείς οφειλέτης χρήστης δεν νομιμοποιείται να προβεί σε παύση πληρωμών, η οποία θα επισύρει τις ως άνω κυρώσεις. Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας.

Ο Οργανισμός Πνευματικής ιδιοκτησίας, ο οποίος είναι ο καθ΄ ύλην αρμόδιος φορέας είχε με Δελτίο Τύπου του από τον Φεβρουάριο του 2017 τονίσει ότι η παύση πληρωμών δικαιωμάτων για μουσική συνεπάγεται κυρώσεις για τους χρήστες.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Φεβρουαρίου:

Υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων που έχουν δει το φως της δημοσιότητας σχετικά με τον έλεγχο που διενεργήθηκε στον οργανισμό συλλογικής διαχείρισης ΑΕΠΙ, ο ΟΠΙ έχει δεχθεί αρκετά ερωτήματα σχετικά με την υποχρέωση των χρηστών να εξακολουθήσουν να καταβάλουν την οφειλόμενη αμοιβή για τη δημόσια εκτέλεση των μουσικών έργων στην ΑΕΠΙ και στους λοιπούς δικαιούχους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων που απορρέουν από τη χρήση μουσικής.

Στο πλαίσιο αυτό θέλουμε να επισημάνουμε ότι προκειμένου μία επιχείρηση να χρησιμοποιεί νόμιμα μουσική, οι δικαιούχοι της οποίας εκπροσωπούνται από οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, θα πρέπει να έχει καταβάλει δικαιώματα στους αρμόδιους για τη μουσική οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, ήτοι στην ΑΕΠΙ, στην ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ και στον GEA. Η χωρίς άδεια δημόσια εκτέλεση μουσικών έργων συνεπάγεται την επιβολή κυρώσεων σύμφωνα με το 11ο κεφάλαιο του ν. 2121/1993, όπως ισχύει, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η καταβολή αποζημίωσης ύψους ίσου τουλάχιστον με το διπλάσιο της συνήθως καταβαλλόμενης για την άνευ αδείας χρήση του έργου (α. 65).

Ο έλεγχος και οι εξ αυτού συνέπειες σε κάποιον οργανισμό σε καμία περίπτωση δεν νομιμοποιεί τη διακοπή καταβολής προς αυτόν των οφειλόμενων αμοιβών εκ μέρους των χρηστών, εφόσον εξακολουθεί να ισχύει κανονικά η άδεια λειτουργίας του.

Συνεπώς κανείς οφειλέτης χρήστης δεν νομιμοποιείται να προβεί σε παύση πληρωμών, η οποία θα επισύρει τις ως άνω κυρώσεις.

Οι οποιεσδήποτε αντιρρήσεις, λοιπόν, με αιτιολογία την έλλειψη εμπιστοσύνης δεν υφίστανται.

 



Σχετικά Άρθρα