Μάθετε τα πάντα για το ελαιόλαδο στο εστιατόριο σας


olive

Το ελαιόλαδο αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας, καθώς καλύπτει το 9% της συνολικής αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα σε όρους αξίας. Η Ελλάδα είναι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός ελαιόλαδου παγκοσμίως (μετά την Ισπανία και την Ιταλία), με παραγωγή της τάξης των 310 χιλ. τόνων, η οποία αντιστοιχεί σε 750 εκατ. ευρώ, συνεισφέροντας έτσι το 0,4% του ΑΕΠ (έναντι 0,3% του ΑΕΠ για τον ισπανικό κλάδο και 0,1% για τον ιταλικό).

Οι εξαγωγές του ελληνικού ελαιόλαδου αφορούν περί το 35% της παραγωγής, ενώ στην πλειονότητά τους απευθύνονται στην Ιταλία. Το μερίδιο, όμως, της Ελλάδας στη διεθνή αγορά τυποποιημένου ελαιόλαδου κυμαίνεται μόλις στο 4%, έχοντας μάλιστα υποχωρήσει έναντι του 6% που κατείχε τη δεκαετία του 1990. Οπως επισημαίνεται στη μελέτη, μόλις το 27% της συνολικής παραγωγής ελαιόλαδου φτάνει στο στάδιο της τυποποίησης στην Ελλάδα, με το αντίστοιχο ποσοστό για την Ισπανία να ανέρχεται στο 50% και για την Ιταλία στο 80%.

Σε επίπεδο τυποποιημένου ελαιόλαδου, τέσσερις επιχειρήσεις (Ελαΐς Unilever, Μινέρβα, Gaea και Nutria) ελέγχουν το 40% των εξαγωγών επώνυμων προϊόντων και το υπόλοιπο αφορά συνεταιρισμούς και συνολικά 460 εταιρείες παράγουν επώνυμο ελαιόλαδο στη χώρα μας.

Εξαιτίας δε της μειωμένης παραγωγής στην Ισπανία κατά 50%, που αποτελεί βαρόμετρο για την πορεία των διεθνών τιμών, αλλά και την μειωμένη παραγωγή της Ιταλίας κατά 35%, το ελληνικό ελαιόλαδο έχει την ευκαιρία να επανακαθορίσει και να εδραιώσει τη διεθνή του παρουσία.

Εξαιρετικά ενθαρρυντικό είναι και το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι παραγωγοί τυποποιούν το προϊόν, προσπαθούν να το βελτιώσουν οργανοληπτικά, και μέσα απ’ το κατάλληλο branding και packaging, να επιτύχουν όσο το δυνατό υψηλότερη προστιθέμενη αξία και αναγνωρισιμότητα.

Υπάρχουν ήδη αρκετές αξιόλογες, πλην όμως μεμονωμένες, περιπτώσεις ελληνικών ξενοδοχείων, από μεγάλα all inclusive καταλύματα μέχρι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, που έχουν καταφέρει να εντάξουν επιτυχώς το ελληνικό ελαιόλαδο στην εμπειρία του πελάτη τους.

Είναι πλέον γνωστό ότι ο σύγχρονος επισκέπτης διψάει για τέτοιου είδους εμπειρίες. Στην Ισπανία, μετά τον διαδεδομένο πλέον οινοτουρισμό, έχουν αρχίσει να μιλάνε για τον ελαιοτουρισμό (oleotourism). Μια νέα μορφή τουρισμού, που αναπτύσσεται κυρίως στην Ανδαλουσία και έχει φυσικά στο επίκεντρο το ελαιόλαδο. Συμμετοχή στο μάζεμα της ελιάς, επίσκεψη σε μύλους κι εταιρίες εμφιάλωσης, εστιατόρια με πιάτα που αναδεικνύουν το ελαιόλαδο…

Όλες οι έρευνες συγκλίνουν στο ότι το 35-40% της τουριστικής δαπάνης σε όλους σχεδόν τους προορισμούς καταλήγει στο φαγητό. Είναι λοιπόν σαφές, ότι το ελληνικό ελαιόλαδο μπορεί να διεκδικήσει ένα μεγαλύτερο μέρος αυτό του ποσοστού. Ίσως φέτος να είναι μια καλή ευκαιρία.

Νέες χώρες-παραγωγοί (κυρίως Τουρκία, Τυνησία, Μαρόκο και Συρία), οι οποίες αύξησαν το μερίδιό τους στην παγκόσμια παραγωγή στο 35% το 2014 από 25% το 1990.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι δύο λοιποί παραδοσιακοί παραγωγοί – Ιταλία και Ελλάδα – υπέστησαν συρρίκνωση των μεριδίων τους στην παραγωγή (από το 23% το 1990 στο 14% το 2014 για την Ιταλία και από το 14% στο 11% αντίστοιχα για την Ελλάδα).

Συγκεκριμένα, οι ποσότητες του ελαιόλαδου που διακινούνται μέσω ροών διεθνούς εμπορίου σε καταναλωτές τρίτων χωρών προσέγγισαν το 1,3 εκατ. τόνους το 2014 από 0,2 εκατ. τόνους το 1990. Ως βασικές χώρες προορισμού ξεχωρίζουν οι ΗΠΑ (15%), η Γαλλία (11%) και η Γερμανία (7%), ενώ παράλληλα εμφανίζονται νέες δυναμικές αγορές, όπως η Ρωσία και η Κίνα.

Πηγή: Supply.gr, o 1ος Online Οδηγός Προμηθευτών για την αγορά της Μαζικής Εστίασης και της Φιλοξενίας.



Σχετικά Άρθρα