Παντοτινή τάση της οινογευσίας αποτελεί το σωστό ποτήρι για να μπορούμε να απολαύσουμε όλη την γευστική εμπειρία ενός κρασιού. Ας θεωρήσουμε, ότι το ποτήρι έχει ως αποστολή να ερμηνεύσει τον χαρακτήρα του εκάστοτε κρασιού. Συνεπώς, λάθος ποτήρι θα μπορούσε να σημαίνει και καταστροφικό αποτέλεσμα. Όχι μόνο θα χάσουμε μέρος της γεύσης του, αλλά ενδεχομένως να είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Για την δημιουργία ενός κρασιού έχει προηγηθεί πολύς κόπος, πολύς χρόνος και πολύ μεράκι. Είναι κρίμα να μην έχει έχουμε το σωστό «εργαλείο» για να αποδώσουμε όλη την προσωπικότητά του.  Ο κάθε τύπος κρασιού χρειάζεται και συγκεκριμένο ποτήρι αλλά όλοι οι τύποι πρέπει να είναι σε κολονάτα ποτήρια, διάφανα με βάση και κορμό και η ποσότητα θα πρέπει να καλύπτει μόνο το 1/3 του ποτηριού.

Ο αφρώδης οίνος

σερβίρεται σε στενό και μακρύ ποτήρι για να διατηρεί τις φυσαλίδες περισσότερη ώρα. Είναι ο μόνος οίνος που καλύπτονται τα ¾ του ποτηριού.

Κόκκινο κρασί

σε ποτήρια μεγάλου μεγέθους δηλαδή με μεγαλύτερο στόμα για μεγαλύτερη έκθεση στον αέρα. Το κόκκινο κρασί πρέπει να αναπνέει. Αυτό το ποτήρι χρησιμοποιείται για τα κόκκινα κρασιά που είναι παλαιωμένα. Τα μικρότερα ποτήρια τα χρησιμοποιούμε για τους ερυθρούς οίνους με φρουτώδη άρωμα έτσι ώστε να κατευθύνεται κατευθείαν το άρωμα στην όσφρηση.

Λευκό κρασί

Σε στενότερα ποτήρια από τον ερυθρό για να διατηρείται περισσότερο η θερμοκρασία τους ενώ και το στόμιο θα πρέπει να είναι στενότερο.

Γλυκά κρασιά

Σερβίρονται σε μικρά ποτήρια σε χωρητικότητα και μεσαία στο άνοιγμα. Στους γλυκούς οίνους χρησιμοποιείται αυτό το ποτήρι διότι η ποσότητα που σερβίρουμε είναι μικρότερη καθώς δίνεται σημασία περισσότερο στο άρωμα παρά στο αλκοόλ.