Στη Μαδρίτη βρίσκεται ένα από τα παλαιότερα εστιατόρια στον κόσμο, για την ακρίβεια το παλαιότερο του οποίου το όνομα είναι Sobrino de Botín. Η παλαιότητά του έχει πιστοποιηθεί από την επιτροπή των Guinness World Records και η ίδρυση του πραγματοποιήθηκε το 1725.

Το εστιατόριο παρά τα σχεδόν 300 χρόνια πορείας του συνεχίζει να λειτουργεί με τον παραδοσιακό τρόπο, καθώς χρησιμοποιεί ακόμα τον ξυλόφουρνο αλλά και τις παραδοσιακές τους συνταγές όπως το ψητό γουρουνάκι και το αρνάκι γάλακτος. 

Το εστιατόριο αυτό βρίσκεται σε μια από τις πιο αυθεντικές και ιστορικές περιοχές της Μαδρίτης και αντιπροσωπεύει επάξια την περιοχή χάρη στη δική του ιστορία. Ο ιδρυτής Jean Botín, γάλλος μάγειρας, με το που φτάνει στην Μαδρίτη συνειδητοποιεί την ανάγκη του να μεταδώσει τις γεύσεις του στον κόσμο ονομάζοντάς το αρχικά Casa Botín. Το sobrino στα ελληνικά σημαίνει ανιψιός, και το όνομα άλλαξε μόλις το εστιατόριο πέρασε στην ιδιοκτησία του ανιψιού του Γάλλου σεφ.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το εστιατόριο ανακαινίστηκε, προστέθηκαν στο αρχικό κτίσμα καινούρια μεγάλα παράθυρα αλλά προστέθηκαν και νέα είδη όσον αφορά τα πιάτα που προσέφερε όπως γλυκά και τούρτες. Αρχικά θεωρούνταν πανδοχείο, αργότερα ταβέρνα, και τέλος έως και σήμερα εστιατόριο, υποδηλώνοντας ανώτερη ποιότητα από την αρχική.

Τον 20ο αιώνα το εστιατόριο πέρασε στα χέρια της οικογένειας González, η οποία έκανε κι αυτή με τη σειρά της κάποιες μικρές αλλαγές. Έθεσε σε λειτουργία μόνο το ισόγειο, ενώ το υπόγειο το μετέτρψε σε κελάρι για το κρασί και τα υπόλοιπα ποτά που θα προσέφερε. Το προσωπικό του εστιατορίου αποτελούνταν από 7 άτομα και κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου λειτουργούσε σχεδόν αποκλεισικά για τον επισιτισμό των στρατιωτών.

.

Πέραν όμως των εξαιρετικών λιχουδιών, το εστιατόριο αποτελούσε σταθμό και για τους φιλότεχνους που αγαπούν την λογοτεχνία. Αναφέρεται μάλιστα ότι αποτέλεσε και τον αγαπημένο σταθμό του Ernest Hemingway, γεγονός που μπορεί να αποδειχθεί αφού γίνεται αναφορά και σε δύο του βιβλία.

.

.

Στις μέρες μας, μπορεί κανείς να απολαύσει το κλασικό ισπανικό γεύμα ή δείπνο σε αυτό το ιστορικό εστιατόριο έχοντας τη δυνατότητα να επισκεφθεί και όλους του χώρους του που είναι πλέον ανοιχτοί για το κοινό. Το να πάρει, λοιπόν, το γεύμα του κάποιος σε αυτό το εστιατόριο αποτελεί χωρίς καμία αμφιβολία μοναδική εμπειρία- δεν είναι, άλλωστε, και το πιο συνηθισμένο πράγμα στον κόσμο να τρως σε ένα τόσο παλιό και ιστορικό εστιατόριο.