της Γιούλης Επτακοίλης, kathimerini.gr*

Π​​έρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της σε πολυτελή ξενοδοχεία αναζητώντας το τέλειο κοκτέιλ μαρτίνι. Τουλάχιστον αυτό γράφει για τη μητέρα του, την οποία αποκαλεί «μέγαιρα», ο σπουδαίος Αμερικανός συγγραφέας Γκορ Βιντάλ στο βιβλίο του «Παλίμψηστο».

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, όταν έπινε dry martini –περισσότερο προτιμούσε το ουίσκι με σόδα– το ήθελε τόσο… dry που αγνοούσε το βερμούτ. Λέγεται πως είχε περιγράψει την τέλεια συνταγή ως εξής: «Ρίχνεις παγωμένο τζιν σε ένα ποτήρι του μαρτίνι και το απολαμβάνεις με το βλέμμα προς την κατεύθυνση της Γαλλίας». Ο Λουίς Μπουνιουέλ στο βιβλίο του «My last sigh» (1983) γράφει:

«Για να προκαλέσεις ή να συντηρήσεις την έμπνευση, χρειάζεσαι εγγλέζικο τζιν, κατά προτίμηση με τη μορφή ενός dry martini. Με δεδομένο τον πρωταρχικό ρόλο που έχουν παίξει τα dry martini στη ζωή μου, θεωρώ επιβεβλημένο να τους αφιερώσω τουλάχιστον μία σελίδα.

Οπως όλα τα κοκτέιλ, είναι κι αυτό μια αμερικανική εφεύρεση, μια σύνθεση τζιν και Noilly Prat. Oι πραγματικοί γνώστες, που πίνουν το martini τους extra dry, λένε πως αρκεί μια ηλιαχτίδα να περάσει μέσα από το μπουκάλι του βερμούτ πριν φτάσει στο μπουκάλι του τζιν».

Το παράδειγμα του απόλυτου θρύλου, του dry martini, είναι ενδεικτικό. Υπάρχουν πάρα πολλά κοκτέιλ για τα οποία έχουν γραφτεί αμέτρητες γοητευτικές ιστορίες.

Πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο, το fine drinking έχει γίνει εξίσου σημαντικό με το fine dinning. Η άνθηση των κοκτέιλ ήδη καταγράφεται σε χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας, της Αφρικής. Στην Ελλάδα, το κενό που υπήρχε έχει γεμίσει. Ικανοί bartenders με διακρίσεις –συχνά και πρωτιές– σε μεγάλους διεθνείς διαγωνισμούς αφήνουν το δικό τους ιδιαίτερο στίγμα στην τέχνη του κοκτέιλ, χρησιμοποιώντας ελληνικά αποστάγματα και προϊόντα.

(*)  Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο: kathimerini.gr